گلاب طبیعی محصولی است که تهیه‌اش زمان و مقدار زیادی گل می‌خواهد؛ همین باعث شده نمونه‌های رقیق‌شده یا ساخته‌شده با اسانس مصنوعی هم در بازار پیدا شوند. این شش نشانه کمک می‌کند گلاب اصل را بشناسید.
۱. رنگ: شفاف و بی‌رنگ
گلاب طبیعی کاملاً شفاف و بی‌رنگ است، مثل آب. رنگ صورتی یا زرد معمولاً یعنی رنگ افزوده یا نگهداری نامناسب. کدر بودن یا ذرات معلق هم می‌تواند نشانه‌ی رشد کپک باشد.
۲. عطر: ملایم ولی طبیعی
عطر گلاب اصل، بوی گل محمدی تازه است؛ گرم و دلنشین. بوی خیلی تند، شیرین یا شبیه ادکلن نشان می‌دهد که اسانس مصنوعی اضافه شده است.
۳. ماندگاری بو
چند قطره روی دست یا دستمال بریزید. عطر گلاب طبیعی آرام‌آرام کم می‌شود، اما اسانس‌های مصنوعی یا خیلی زود می‌پرند یا بوی یکنواخت و تندی برجا می‌گذارند.
۴. طعم: کمی گس
گلاب اصل، به‌ویژه دوآتیشه، طعمی کمی تلخ و گس دارد. شیرین بودن گلاب طبیعی نیست.
۵. کف کردن
بطری را تکان دهید. در گلاب طبیعی کفی که تشکیل می‌شود خیلی زود از بین می‌رود. کف ماندگار ممکن است نشانه‌ی افزودنی باشد.
۶. ظرف و برچسب
گلاب را از تولیدکننده‌ای بخرید که تاریخ تولید و مشخصاتش روشن است. ظرف شیشه‌ای و دربسته برای نگهداری بهتر است؛ درباره‌ی نگهداری در مقاله‌ی نگهداری درست گلاب و عرقیات نوشته‌ایم.
یک نکته‌ی مهم
هیچ‌کدام از این آزمون‌های خانگی صددرصد قطعی نیستند؛ مطمئن‌ترین راه، خرید از تولیدکننده‌ای است که روش کارش را می‌شناسید. گلاب و عرقیات مزرعه‌ی چیمه‌رود به روش سنتی و بدون افزودنی تقطیر می‌شوند.
